PythonFunkcje wbudowane
tuple()
Tworzy krotkę: niezmienną sekwencję elementów.
- Zwraca
- Nową krotkę.
Przykład
#Python
point = (3, 4)
print(point[0], len(point))
print(tuple([1, 2, 3]))
print(type(("html",)), type(("html")))
try:
point[0] = 10
except TypeError as error:
print(error)Wynikzapisany wynik, możesz go sprawdzić
3 2
(1, 2, 3)
<class 'tuple'> <class 'str'>
'tuple' object does not support item assignment
Definicja i zastosowanie
#Funkcja tuple() tworzy krotkę z obiektu iterowalnego. Krotka działa jak lista, ale po utworzeniu nie da się jej zmienić: nie dodasz, nie usuniesz ani nie podmienisz elementów.
Niezmienność ma zalety: krotki mogą być kluczami słowników i elementami zbiorów, a ich użycie sygnalizuje, że dane są stałe, jak współrzędne punktu czy wiersz z bazy.
Krotki najczęściej tworzy się nawiasami: (3, 4). Krotka jednoelementowa wymaga przecinka: ("html",), bo same nawiasy tylko grupują wyrażenie.
Składnia
#Składnia
tuple()
tuple(iterable)Parametry
#iterable
opcjonalny
Elementy nowej krotki.
Dobre praktyki
#- Pamiętaj o przecinku w krotce jednoelementowej:
(x,). - Funkcja zwracająca kilka wartości (
return a, b) zwraca krotkę, którą wygodnie rozpakujesz.
Powiązane hasła
#- list()Tworzy listę, pustą albo z elementów innego obiektu iterowalnego.
- Rozpakowywanie sekwencjiPrzypisanie elementów krotki lub listy do kilku zmiennych naraz.
- dict()Tworzy słownik z par klucz–wartość lub argumentów nazwanych.
- set()Tworzy zbiór: nieuporządkowaną kolekcję unikalnych elementów.
- collections.namedtupleTworzy krotki z nazwanymi polami: dane odczytasz przez student.points zamiast student[2], a obiekt pozostaje niezmienny.
Widzisz błąd albo brakuje przykładu? Napisz do nas.