PythonFunkcje wbudowane
dict()
Tworzy słownik z par klucz–wartość lub argumentów nazwanych.
- Zwraca
- Nowy słownik.
Przykład
#Python
print(dict(html=11, css=9))
print(dict([("python", 12), ("react", 16)]))
courses = ["HTML", "Python"]
modules = [11, 12]
print(dict(zip(courses, modules)))Wynikzapisany wynik, możesz go sprawdzić
{'html': 11, 'css': 9}
{'python': 12, 'react': 16}
{'HTML': 11, 'Python': 12}
Definicja i zastosowanie
#Funkcja dict() tworzy słownik. Bez argumentów daje pusty słownik, z argumentami nazwanymi buduje słownik z nazw i wartości (dict(html=11, css=9)), a z listy par zamienia każdą parę na klucz i wartość.
Często łączy się ją z zip(): dict(zip(klucze, wartosci)) tworzy słownik z dwóch list.
Słowniki w Pythonie zachowują kolejność dodawania kluczy. Klucze muszą być niezmienne (napisy, liczby, krotki), a wartości mogą być dowolne.
Składnia
#Składnia
dict()
dict(klucz=wartosc, …)
dict(iterable_par)Parametry
#argumenty
opcjonalne
Pary klucz–wartość, słownik albo argumenty nazwane.
Dobre praktyki
#- Pusty słownik twórz przez
{}.dict()przydaje się głównie przy zamianie par i przy argumentach nazwanych. - Argumenty nazwane w
dict(...)muszą być poprawnymi nazwami zmiennych, więc klucze ze spacją podaj w nawiasach klamrowych.
Powiązane hasła
#- zip()Łączy kilka kolekcji w pary (lub krotki) odpowiadających sobie elementów.
- dict.get()Zwraca wartość dla klucza albo wartość domyślną, gdy klucza nie ma w słowniku.
- dict.items()Zwraca widok par (klucz, wartość), najwygodniejszy sposób na pętlę po słowniku.
- Wyrażenia słownikoweZwięzły sposób budowania nowego słownika przez przekształcenie lub filtrowanie innej kolekcji.
Widzisz błąd albo brakuje przykładu? Napisz do nas.