Kurs vibe coding z Claude Code · Moduł 1: Claude Code i Cursor

Siatka bezpieczeństwa: Esc, /rewind i Git jako dziennik pokładowy

8 min czytania ·
W tej lekcji11

Ahoj! Twoja strona ma powitanie i sekcję załogi z kartami jak pergaminy. To już ładunek, którego szkoda stracić. W ostatniej lekcji tej lokacji rozepniesz pod pokładem siatkę bezpieczeństwa, dzięki której prawie każdy błąd załogi da się odwrócić.

Problem: jedno polecenie i nic nie działa

Strona działała. Wydałeś kolejne polecenie, Claude zmienił kilka miejsc, a teraz karty się rozjechały, a nagłówek zniknął. Pamiętasz, jak wyglądała wersja, która działała? Wiesz, które linie się zmieniły? Bez siatki zostaje Ci mozolne odtwarzanie z pamięci. Z siatką wracasz do portu w kilka sekund.

Trzy liny

Siatkę tworzą trzy liny. Każda łapie co innego, więc potrzebujesz wszystkich:

LinaCo robiCzego nie zrobi
Escprzerywa Claude w trakcie pracy i zachowuje to, co już zrobiłnie cofa zmian, które Claude już zapisał
/rewindcofa pliki, rozmowę albo oba do chwili przed wybranym poleceniemnie cofa plików zmienionych wyłącznie komendą terminala ani niczego poza plikami
Gitzapisuje trwałą historię projektu, do której wrócisz nawet po tygodniunie zapisuje niczego sam: commit robisz Ty albo Claude na Twoją prośbę

Esc znasz z lekcji 0_2: to hamulec. Gdy widzisz, że Claude płynie w złą stronę, naciśnij go od razu, a potem napisz, co ma zrobić inaczej.

Checkpointy i /rewind z bliska

Przed każdym Twoim poleceniem Claude Code zapamiętuje stan plików, które zmienia swoimi narzędziami do edycji. Taki zapamiętany stan nazywamy checkpointem, czyli punktem kontrolnym. Menu cofania otworzysz komendą /rewind (działa też krótsza nazwa /undo) albo dwoma naciśnięciami Esc przy pustym polu polecenia. Na liście wybierasz polecenie, a potem akcję: przywróć kod i rozmowę, tylko rozmowę albo tylko kod. Opcje przywracania kodu pojawiają się tylko wtedy, gdy po wybranym poleceniu zmieniły się jakieś śledzone pliki.

Checkpointy mają jednak granice, które musisz znać, zanim na nich polegasz:

  • komendy terminala: plik, który zmieniła wyłącznie komenda, na przykład rm albo mv, nie jest śledzony i zostaje taki, jaki jest;
  • skutki poza plikami: dane wysłane do bazy albo innej usługi, wdrożenie strony na serwer czy commity wysłane przez git push nie wrócą, bo checkpoint pamięta tylko pliki;
  • subagenci: subagent to pomocnik, którego Claude może wysłać do osobnego zadania, zwykle w tle; poznasz ich w dalszych lokacjach. Zmiany, które subagent zrobi w plikach nieruszanych wcześniej w Twojej rozmowie, zostają po /rewind;
  • Twoje ręczne zmiany: to, co sam zmienisz w plikach poza Claude Code, zwykle nie trafia do checkpointów.

Dokumentacja mówi wprost: checkpointy służą do szybkiego cofania w obrębie sesji i nie zastępują systemu kontroli wersji, takiego jak Git.

Git: dziennik pokładowy

W lekcji 0_3 poznałeś cztery komendy Gita w pigułce. Teraz zaczniesz go używać naprawdę. Dwa słowa na start: repozytorium to folder, którego historię prowadzi Git, a commit to zapisany stan plików z opisem, do którego zawsze możesz wrócić. Komend nie musisz wpisywać sam: Claude Code prowadzi Gita rozmową, a Ty czytasz, co uruchamia.

Najpierw sprawdź, czy masz Gita: wpisz w sesji ! git --version. Jeśli zobaczysz numer wersji, wszystko gotowe. Jeśli command not found, zapytaj Claude, jak zainstalować Gita w Twoim systemie, i przeczytaj każdą komendę, zanim się zgodzisz. Na Windowsie będzie to Git for Windows, o którym była mowa w lekcji 0_2.

Polecenie dla Claude Code:

Zainicjuj w tym folderze repozytorium Git i zrób pierwszy commit
z opisem tego, co jest na stronie. Zanim uruchomisz komendę, napisz
jednym zdaniem, co ona zrobi.

Co zrobił Claude

W trybie Manual Claude poprosi o zgodę na każdą komendę, która coś zmienia. Przeczytasz mniej więcej takie trzy:

git init
git add pirate.html
git commit -m "Strona pirate.html: powitanie i sekcja Nasza załoga"

git init tworzy w folderze ukryty folder .git, w którym Git trzyma całą historię; Twoich plików nie zmienia. git add oznacza pliki do zapisu: Claude może wskazać jeden plik albo użyć git add . z lekcji 0_3. git commit -m zapisuje stan z opisem w cudzysłowie. Nic nie trafia do internetu: bez git push historia zostaje na Twoim komputerze.

Git dopisuje do każdego commita imię i adres e-mail autora. Jeśli nigdy ich nie ustawiłeś, Claude może o nie zapytać albo zaproponować takie dwie komendy:

git config --global user.name "Ania Kowalska"
git config --global user.email ania@example.com

Opcja --global zapisuje te dane raz dla całego komputera, więc w kolejnych projektach Git już ich nie potrzebuje. Wpisz swoje dane, a nie przykładowe.

Co widać w Cursorze

Otwórz w Cursorze widok Source Control, na przykład przez paletę poleceń (Cmd+Shift+P na Macu, Ctrl+Shift+P na Windowsie i Linuksie): wpisz Source Control i wybierz widok o tej nazwie. Zaraz po commicie lista zmian jest pusta, bo wszystko, co jest w folderze, zostało zapisane.

Teraz poproś Claude o małą zmianę, na przykład czwartą kartę dla bosmana. Gdy Claude ją zapisze, pirate.html pojawi się na liście w Source Control. Kliknij go, a Cursor pokaże porównanie wersji z ostatniego commita z obecną, zwykle z usuniętymi liniami na czerwono i dodanymi na zielono. To porównanie, zwane diffem, czytasz przed każdym kolejnym commitem. Gdy diff Ci odpowiada, napisz Claude: "Zrób commit z opisem tej zmiany". To samo sprawdzisz też rozmową: zapytaj "co zmieniło się od ostatniego commita?" albo "pokaż ostatnie commity".

Pętla pracy z punktem kontrolnym

Od teraz każda zmiana na okręcie przechodzi przez tę samą pętlę:

1. commit: zapisz stan, który działa
2. polecenie dla Claude Code
3. sprawdzenie: diff w Source Control i strona w przeglądarce
4. dobrze? commit z opisem. źle? /rewind i lepsze polecenie

Pętla zaczyna się od commita, bo to on jest punktem powrotu. Jeśli w kroku 4 problem leży poza zasięgiem /rewind, na przykład w pliku zmienionym komendą, poproś Claude o przywrócenie tego pliku z ostatniego commita i przeczytaj komendę, zanim się zgodzisz.

Sprawdź siatkę w praktyce. Wydaj celowo złe polecenie, na przykład "zamień całą stronę na jeden wielki napis SKARB". Gdy Claude skończy, wpisz /rewind, wybierz to polecenie i Restore code. W Source Control lista zmian znów jest pusta: plik wrócił do stanu z commita.

Kiedy czytasz każdą linię

Vibe coding z otwartymi oczami oznacza, że zawsze czytasz zmiany. Są jednak miejsca, w których czytasz każdą linię, zanim użyjesz kodu, a jeśli czegoś nie rozumiesz, pytasz Claude, aż zrozumiesz:

  • sekrety: hasła, klucze API i wszystko, co daje dostęp do kont;
  • płatności: każdy kod, który dotyka pieniędzy;
  • dane innych ludzi: imiona, adresy e-mail, wiadomości, zdjęcia;
  • komendy, których nie rozumiesz: rm -rf, sudo, curl z nieznanym adresem połączony z bash i inne z lekcji 0_3.

Tu błąd nie kończy się brzydką stroną, tylko wyciekiem albo stratą, której żadna lina nie cofnie.

Sekrety poza repozytorium

Projekty, które łączą się z innymi usługami, trzymają sekrety, takie jak klucze API, w pliku .env. Ten plik nigdy nie może trafić do repozytorium, bo historia Gita jedzie razem z kodem wszędzie, gdzie go wyślesz. Chroni przed tym plik .gitignore, czyli lista plików, które Git ma pomijać. Utwórz go od razu, zanim jakikolwiek .env powstanie:

Polecenie dla Claude Code:

Utwórz plik .gitignore z wpisem .env, żeby Git nigdy nie zapisał pliku
z sekretami. Zrób commit z opisem tej zmiany.

Gotowy .gitignore ma na razie tylko jedną linię, czyli nazwę pliku do pominięcia:

.env

Od teraz Git pominie każdy plik o nazwie .env w tym folderze i jego podfolderach. Jeśli w Source Control zobaczysz też .claude/settings.local.json, to Twoje osobiste ustawienia Claude Code, na przykład styl odpowiedzi z lekcji 0_5: poproś Claude, żeby dopisał ten plik do .gitignore.

Uwaga: .gitignore nie działa na pliki, które Git już śledzi. Jeśli .env trafił wcześniej do commita, sam wpis nie wystarczy i trzeba wypisać plik z repozytorium komendą, która zostawia go na dysku:

git rm --cached .env

Po tej komendzie i kolejnym commicie Git przestanie śledzić .env, ale stare commity nadal go zawierają. Klucz, który raz trafił do historii, traktuj więc jak spalony i wygeneruj nowy. W dalszych lokacjach dodasz jeszcze regułę, która zabroni Claude czytać .env w ogóle.

Przegląd kapitana

  1. Commit przed większą zmianą: zanim wydasz duże polecenie, lista w Source Control ma być pusta, a ostatni dobry stan zapisany.
  2. Sekrety: .gitignore z wpisem .env jest w repozytorium, a .env nie pojawia się w Source Control.
  3. Opis commita: typowy błąd agenta to opis w rodzaju "update files", z którego za tydzień nic nie wyczytasz. Proś o konkretny opis: co się zmieniło i po co.
  4. Dowód: po commicie poproś Claude o listę ostatnich commitów i sprawdź, czy Twój jest na górze.

Następny krok

Masz komplet: Claude Code jako załogę, Cursora jako lunetę, polecenia z czterech klocków, tryb planowania i siatkę bezpieczeństwa. Na koniec tej lokacji pokażesz mentorowi swój okręt gotowy do rejsu. W kolejnej lokacji założysz z Claude Code pierwszy projekt Next.js i tę samą pętlę powtórzysz przy każdej funkcji.

Pamiętaj: dziennik pokładowy pisze się przed sztormem, nie po nim.

Kod do tej lekcji: petla-pracy.md
# Dziennik pokładowy: pętla pracy

1. Commit: zapisz stan, który działa.
2. Polecenie dla Claude Code: cel, miejsce, ograniczenia, sprawdzian.
3. Sprawdzenie: diff w Source Control i strona w przeglądarce.
4. Dobrze? Commit z konkretnym opisem. Źle? /rewind i lepsze polecenie.

## Czego /rewind nie cofnie

- plików zmienionych wyłącznie komendą w terminalu,
- skutków poza plikami: bazy danych, wdrożenia, git push,
- zmian subagentów w plikach, których Claude wcześniej nie edytował.

## Czytam każdą linię, gdy kod dotyka

- sekretów: haseł, kluczy API, pliku .env,
- płatności,
- danych innych ludzi,
- komend, których nie rozumiem.

Widzisz błąd w tej lekcji?

Sprawdź się

Odpowiedz na pytania z tej lekcji. Wybierz odpowiedź, a od razu zobaczysz, czy jest poprawna.

  1. 1. Czym jest Git?

  2. 2. Czego nie przywróci /rewind?

  3. 3. Gdzie w Cursorze zobaczysz pliki zmienione od ostatniego commita?

  4. 4. Co robi komenda git status?

  5. 5. Co robi komenda git push?

  6. 6. Kiedy przeczytasz każdą linię kodu od Claude, zanim go użyjesz?

  7. 7. Po co wpisujesz .env do pliku .gitignore, zanim powstanie pierwszy plik .env?

Zadania praktyczne w grze

  • Klikanie w kolejności

    Kliknij elementy po kolei, aby złożyć komendę zapisującą zmiany z opisem:

  • Klikanie w kolejności

    Kliknij elementy po kolei, aby złożyć komendę dodającą wszystkie pliki do Git:

  • Układanie w pionie

    Ułóż komendy Git zapisujące i wysyłające zmiany (jedna pod drugą):

  • Układanie w pionie

    Ułóż kroki pętli pracy z punktem kontrolnym:

  • Układanie w poziomie

    Plik .env trafił już do commita. Złóż komendę, która wypisuje go z repozytorium, ale zostawia na dysku (w jednej linii):

  1. PytanieQuiz: Czym jest Git
  2. PytanieQuiz: Czego nie przywróci /rewind
  3. Kliknij w kolejnościKlikanie po kolei: zapis zmian w Git
  4. PytanieQuiz: Zmienione pliki w Cursorze
  5. Kliknij w kolejnościKlikanie po kolei: dodanie plików do Git
  6. PytanieQuiz: Komenda git status
  7. Ułóż w kolejnościSortowanie: Git - zapis zmian
  8. Ułóż w kolejnościSortowanie: Pętla z punktem kontrolnym
  9. PytanieQuiz: Komenda git push
  10. PytanieQuiz: Kiedy czytać każdą linię
  11. PytanieQuiz: Plik .env i .gitignore
  12. Ułóż w kolejnościŁączenie: Wypisanie .env z repozytorium
  13. Projekt do wysłaniaPokaż swój okręt gotowy do rejsu
  14. WideoPodsumowanie modułu

Przydatne artykuły