Kurs vibe coding z Claude Code · Moduł 1: Claude Code i Cursor

Jak pracuje Claude Code: pętla agenta, tryby uprawnień i tryb planowania

8 min czytania ·
W tej lekcji9

Ahoj! Twoja załoga pisze już pliki i uruchamia komendy, a Ty umiesz czytać jej rozkazy w terminalu. Zanim zlecisz większe zadanie, musisz wiedzieć, co Claude widzi, czego nie wie i co wolno mu zrobić bez pytania. Poznasz też tryb, w którym Claude najpierw rysuje mapę, a dopiero potem chwyta za wiosła.

Problem: Claude zrobił coś, czego się nie spodziewałeś

Prosisz o "sekcję o załodze", a po chwili w folderze leży nowy plik ze stylami, nagłówek ma inny kolor, a na stronie wiszą trzy obrazki, których nigdy nie było. Claude nie działał złośliwie: wypełnił luki w poleceniu po swojemu i zrobił to bez pytania, bo tryb sesji mu na to pozwalał. Żeby sterować agentem, a nie tylko mu się przyglądać, musisz rozumieć dwie rzeczy: co Claude widzi, gdy pracuje, i jakie ma uprawnienia.

Co Claude widzi

W lekcji 0_1 poznałeś pętlę agenta: Claude zbiera kontekst, działa i sprawdza wynik, a Ty możesz go przerwać w każdej chwili. Kontekst to wszystko, co Claude ma przed oczami w danej rozmowie. Składa się z kilku źródeł:

  • pliki projektu: Claude sam je czyta, gdy uzna, że są potrzebne, więc nie musisz ich wklejać do rozmowy;
  • wyniki komend, które uruchomił, na przykład listę plików z ls;
  • stan Gita, gdy projekt z niego korzysta: zmiany od ostatniego zapisu i historię (poznasz ją w lekcji 0_6);
  • Twoje polecenia i całą dotychczasową rozmowę.

Dzięki temu Claude szybko orientuje się w projekcie: układ plików i style, które już są, znajdzie szybciej, niż zdążysz je opisać.

Czego Claude nie wie

Dużo ważniejsze jest to, czego w projekcie nie ma. Claude nie zna:

  • Twojego celu: dla kogo jest strona, po co powstaje i jak duży efekt sobie wyobrażasz;
  • decyzji spoza folderu: jeśli z kolegą ustaliliście, że strona ma być w barwach Czarnej Perły, Claude dowie się o tym tylko od Ciebie;
  • ekranu przeglądarki: widzi kod strony, ale nie widzi, jak wygląda po otwarciu, dopóki tego nie opiszesz albo nie pokażesz zrzutu ekranu.

Dokumentacja Claude Code podaje to jako częsty powód nieudanej sesji: gdy Claude zbudował coś innego, niż miałeś w głowie, zwykle brakowało mu informacji, której nie da się wyczytać z repozytorium, czyli z folderu projektu i jego historii. Wniosek dla kapitana: w poleceniu piszesz przede wszystkim to, czego Claude nie znajdzie w plikach.

Halucynacje: pewny ton to nie dowód

Model językowy potrafi pewnym tonem napisać coś nieprawdziwego. Takie zmyślenie nazywamy halucynacją. Claude może zameldować, że dodał obrazek statek.png, choć takiego pliku nie ma w folderze, albo wpisać adres obrazka, który nie istnieje. Lekarstwem jest prośba o dowód: komendę i jej wynik albo fragment pliku. Gdy meldunek nie zgadza się z tym, co widzisz w Cursorze, napisz na przykład tak:

Pokaż wynik komendy ls i fragment pirate.html, w którym jest ten obrazek.

Jeśli ls nie wypisze statek.png, masz czarno na białym, że obrazka nie ma, i prosisz o poprawkę. Sama prośba o dowód niczego nie zmienia w plikach: Claude tylko czyta i pokazuje, więc nie zapyta o zgodę nawet w trybie Manual.

Tryby uprawnień

Tryb uprawnień decyduje, co Claude może zrobić bez pytania. W lekcji 0_2 przełączyłeś sesję z trybu auto na Manual. Oto ściąga czterech trybów, z których będziesz korzystać; napis z drugiej kolumny widać na pasku stanu pod polem polecenia:

TrybNapis na paskuCo Claude robi bez pytaniaKiedy go używać
autoauto mode onwszystko, a osobny model w tle ocenia akcje i blokuje ryzykownedługie zadania, gdy umiesz już czytać zmiany
Manualmanual mode ontylko czyta; o edycje plików i komendy, które coś zmieniają, pytapierwsze lokacje i wrażliwa praca
acceptEditsaccept edits onzmienia pliki i uruchamia w folderze projektu proste komendy plikowe, takie jak mkdir, touch, mv, cp i rm; o inne komendy pytagdy wolisz przeczytać zmiany w Cursorze po fakcie
planplan mode onczyta i bada projekt, ale nie zmienia plików, dopóki nie zaakceptujesz planuprzed każdą większą zmianą

Klawisz Shift+Tab przełącza tryby po kolei. Sesja w terminalu startuje w trybie auto, więc kolejne naciśnięcia dają taki cykl:

auto → Manual → acceptEdits → plan → auto

Cykl się zamyka: po trybie plan wracasz do auto. Tryb możesz też wybrać od razu przy starcie sesji, dopisując flagę --permission-mode, czyli dodatkową opcję komendy claude:

claude --permission-mode plan

Ta komenda uruchamia sesję od razu w trybie planowania. Zamiast plan możesz wpisać manual albo acceptEdits. Flaga dotyczy tylko tej jednej sesji: następne znów wystartują w trybie auto.

Jest jeszcze tryb bypassPermissions, który zatwierdza bez pytania prawie wszystko: dokumentacja przeznacza go wyłącznie do odizolowanych kontenerów i maszyn wirtualnych, które można wyrzucić, więc na własnym komputerze go nie włączasz.

Rada kapitana: zostań przy Manual, dopóki czytanie zmian nie wejdzie Ci w krew, a przed większą zmianą przechodź do planu. Uważaj na pułapkę, przed którą ostrzega sama dokumentacja: po dziesiątej prośbie o zgodę łatwo zacząć wybierać Yes bez czytania. Gdy to zauważysz, zrób przerwę albo przejdź na acceptEdits i czytaj zmiany w Cursorze.

Tryb planowania

W trybie planowania Claude bada i proponuje, ale niczego nie zmienia. Czyta pliki, może uruchamiać komendy, żeby się rozejrzeć, i pisze plan. Plików nie edytuje, dopóki planu nie zaakceptujesz. To narada przy mapie, zanim okręt wypłynie.

Do trybu planowania wejdziesz na trzy sposoby: naciskając Shift+Tab, aż pasek pokaże plan mode on; zaczynając pojedyncze polecenie od /plan; albo uruchamiając sesję z flagą --permission-mode plan. Wyjdziesz z niego kolejnym Shift+Tab, który zgodnie z cyklem zaprowadzi Cię do trybu auto; jeśli wolisz Manual, naciśnij Shift+Tab jeszcze raz.

Przełącz sesję w tryb planowania i wydaj rozkaz:

Polecenie dla Claude Code:

Zaplanuj rozbudowę pirate.html o sekcję "Nasza załoga" z trzema kartami
postaci: kapitan, sternik i kucharz okrętowy. Każda karta ma imię, rolę
i jedno zdanie opisu. Nie zmieniaj jeszcze żadnych plików. Napisz, które
pliki zmienisz, co dodasz i jak sprawdzimy, że sekcja działa.

Polecenie mówi, co ma powstać, gdzie i po czym poznamy, że gotowe. Zdanie "nie zmieniaj jeszcze żadnych plików" jest tu zabezpieczeniem na zapas, bo tryb planowania i tak blokuje edycje.

Co przygotował Claude

Po chwili Claude pokaże plan. Twój może mieć inne słowa, ale powinien wyglądać podobnie. Plan używa kilku nowych nazw z HTML i CSS: h2 i h3 to nagłówki drugiego i trzeciego stopnia, <section> grupuje jedną część strony, a <article> to samodzielny kawałek treści, tu jedna karta. Klasa to nazwa nadana elementom, dzięki której jedna reguła CSS ostyluje je wszystkie naraz:

Plan: sekcja "Nasza załoga" w pirate.html
1. W <body>, pod akapitem powitania, dodam <section> z nagłówkiem h2
   "Nasza załoga".
2. W sekcji trzy elementy <article> z klasą crew-card: h3 z imieniem,
   akapit z rolą i akapit z opisem.
3. W <style> dodam regułę .crew-card: ramka i odstęp między kartami.
4. Nie tworzę nowych plików i nie dodaję bibliotek.
Sprawdzenie: otwórz pirate.html w przeglądarce; pod powitaniem zobaczysz
trzy karty, a nagłówek "Ahoj Piraci!" się nie zmieni.

Plan wymienia jeden plik, trzy kroki budowy, to, czego Claude nie zrobi, i sposób sprawdzenia wyniku. Na razie nic się nie zmieniło: pirate.html w Cursorze wygląda tak samo jak przed poleceniem.

Pod planem Claude zapyta, co dalej. Do wyboru masz:

  • Yes, and use auto mode: zatwierdzasz plan, sesja przechodzi w tryb auto, a Claude buduje bez pytania;
  • Yes, manually approve edits: zatwierdzasz plan, ale każdą zmianę pliku zatwierdzasz sam;
  • No, keep planning: zostajesz w trybie planowania i piszesz, co w planie poprawić.

Plan możesz też poprawić sam: Ctrl+G otwiera go w Twoim domyślnym edytorze tekstu, gdzie dopiszesz albo skreślisz punkty, zanim Claude zacznie. Jeśli nie wiesz, jaki edytor się otworzy, wybierz po prostu No, keep planning i opisz poprawkę słowami. Uwaga na pułapkę: gdy Claude czeka na decyzję, Shift+Tab zatwierdza plan. Żeby wyjść z planowania bez akceptacji, naciśnij najpierw Esc, a dopiero potem Shift+Tab.

Przegląd kapitana

Zanim zatwierdzisz plan, sprawdź cztery rzeczy:

  1. Pliki: plan zmienia tylko pirate.html. Każdy nowy plik musi mieć dobry powód.
  2. Bez balastu: plan nie dodaje bibliotek ani frameworków. Typowy błąd agenta to plan "na zapas", na przykład framework albo osobny folder komponentów do jednej strony HTML. Zauważysz go po słowach "zainstaluję" i "npm install" albo po długiej liście nowych plików.
  3. Sprawdzian: plan mówi, jak sprawdzisz wynik.
  4. Nietykalne miejsca: plan nie rusza tego, co już działa, czyli nagłówka "Ahoj Piraci!" i jego koloru.

Jeśli coś się nie zgadza, wybierz No, keep planning i napisz na przykład: "Bez nowych plików, style tylko w znaczniku style".

Następny krok

Gdy plan przejdzie przegląd, wybierz Yes, manually approve edits. Claude zacznie budować, a Ty zatwierdzisz każdą zmianę tak jak w lekcji 0_2. Potem otwórz pirate.html w Cursorze i w przeglądarce: pod powitaniem powinny stać trzy karty. W lekcji 0_5 nauczysz się pisać polecenia tak, żeby Claude trafiał za pierwszym razem.

Pamiętaj: najpierw mapa, potem rejs; tryb planowania to mapa, którą czytasz, zanim załoga chwyci za wiosła.

Kod do tej lekcji: index.html
<!DOCTYPE html>
<html lang="pl">
<head>
  <meta charset="UTF-8">
  <title>Ahoj Piraci!</title>
  <style>
    h1 {
      color: red;
    }
    .crew-card {
      border: 2px solid #333;
      padding: 12px;
      margin: 12px 0;
    }
  </style>
</head>
<body>
  <!-- Tak może wyglądać pirate.html po zatwierdzeniu planu z lekcji 0_4. -->
  <!-- Twój plik od Claude Code może mieć inne imiona i opisy. -->
  <h1>Ahoj Piraci!</h1>
  <p>Witaj na pokładzie! Tu zaczyna się nasza przygoda.</p>

  <section>
    <h2>Nasza załoga</h2>

    <article class="crew-card">
      <h3>Redbeard</h3>
      <p>Kapitan</p>
      <p>Wyznacza kurs i czyta każdą mapę, zanim podniesie kotwicę.</p>
    </article>

    <article class="crew-card">
      <h3>Ola Kompas</h3>
      <p>Sternik</p>
      <p>Trzyma ster pewnie nawet wtedy, gdy fale sięgają masztu.</p>
    </article>

    <article class="crew-card">
      <h3>Bartek Chochla</h3>
      <p>Kucharz okrętowy</p>
      <p>Gotuje zupę rybną, która stawia na nogi całą wachtę.</p>
    </article>
  </section>
</body>
</html>

Widzisz błąd w tej lekcji?

Sprawdź się

Odpowiedz na pytania z tej lekcji. Wybierz odpowiedź, a od razu zobaczysz, czy jest poprawna.

  1. 1. Czego Claude Code nie wie, dopóki mu tego nie powiesz?

  2. 2. Claude melduje, że dodał do strony obrazek statek.png, ale w Explorerze nie widzisz takiego pliku. Co robisz?

  3. 3. Co Claude Code robi bez pytania w trybie acceptEdits?

  4. 4. Co robi Claude Code w trybie planowania?

Zadania praktyczne w grze

  • Układanie w poziomie

    Złóż komendę, która uruchamia sesję Claude Code od razu w trybie planowania (w jednej linii):

  • Układanie w pionie

    Ułóż kroki pracy z trybem planowania w odpowiedniej kolejności:

  1. PytanieQuiz: Czego Claude nie wie
  2. PytanieQuiz: Meldunek bez dowodu
  3. PytanieQuiz: Tryb acceptEdits
  4. Ułóż w kolejnościŁączenie: Start w trybie planowania
  5. PytanieQuiz: Co robi tryb planowania
  6. Ułóż w kolejnościSortowanie: Praca z planem

Przydatne artykuły