Kurs vibe coding z Claude Code · Moduł 2: Projekt Next.js z Claude Code
Git i GitHub z Claude Code: dziennik pokładowy projektu
W tej lekcji13
Ahoj! Kraken's Call ma sekcję hero i stronę załogi, a dziennik pokładowy pierwsze wpisy. Dziś poprowadzisz go tak jak w prawdziwym projekcie: przeczytasz zmiany przed zapisem, otworzysz osobną gałąź na nową funkcję i wyślesz projekt na GitHub, gdzie obejrzy go mentor.
Problem: dziesięć plików w minutę
Claude potrafi w minutę zmienić dziesięć plików. Jeśli nie zapisujesz stanów, które działały, po nieudanej zmianie nie wiesz, co było przedtem, i nie masz do czego wrócić. Jest też drugi kłopot: cała historia leży tylko na Twoim dysku. Gdy dysk odmówi posłuszeństwa, projekt przepada, a mentor nie ma jak go zobaczyć.
Co już umiesz, a co dochodzi
W lekcji 0_6 poznałeś repozytorium, commit, pętlę pracy z punktem kontrolnym, Source Control w Cursorze i plik .gitignore. Dziś dochodzą: przegląd zmian przed commitem, opis, który za tydzień coś Ci powie, gałęzie i GitHub. Komendy nadal uruchamia Claude, a Ty je czytasz i zatwierdzasz: dokumentacja Claude Code mówi, że Git staje się rozmową.
Dwa słowa, które łatwo pomylić. Git to program na Twoim komputerze, który prowadzi historię projektu. GitHub to serwis w internecie, który przechowuje kopię tej historii i pozwala ją pokazać innym. Git działa bez GitHuba, a GitHub dostaje tylko to, co wyślesz mu z Gita.
Polecenie: przegląd przed zapisem
Strona załogi z poprzedniej lekcji czeka na zapis. Zanim trafi do historii, poproś Claude o przegląd:
Polecenie dla Claude Code:
Pokaż, które pliki zmieniły się od ostatniego commita, i zaproponuj
opis commita: pierwsza linia do 50 znaków mówi co, druga dlaczego.
Nie rób commita, dopóki nie zatwierdzę opisu.Polecenie rozdziela dwa kroki: najpierw przegląd i propozycja, potem zapis za Twoją zgodą. Bez ostatniego zdania Claude mógłby zrobić commit od razu, zanim przeczytasz zmiany.
Co napisał Claude
Zanim cokolwiek napisze, Claude sprawdzi stan projektu. Uruchomi git status, czyli komendę, która tylko czyta stan repozytorium i niczego nie zmienia. Wynik wygląda tak:
On branch main
Untracked files:
(use "git add <file>..." to include in what will be committed)
app/crew/
nothing added to commit but untracked files present (use "git add" to track)"On branch main" to gałąź, na której jesteś. "Untracked files" to pliki, których Git jeszcze nie śledzi, tu nowy folder app/crew/. Plik, który Git już zna i który się zmienił, stałby pod nagłówkiem "Changes not staged for commit", a jego zmienione linie Claude pokazałby komendą git diff. Żadna z tych komend nie zapisuje niczego w historii.
Potem przyjdzie propozycja opisu, na przykład taka:
Strona załogi z typami CrewMember i CrewCard
Dane załogi opisane interfejsem, żeby build łapał błędne pola.Zanim ją zatwierdzisz, otwórz Source Control w Cursorze i kliknij każdy plik z listy, tak jak w lekcji 0_6. Nowy plik pokaże się w całości jako dodany. Sprawdzasz dwie rzeczy: czy na liście są tylko pliki, o które prosiłeś, i czy w ich treści nie ma niczego obcego.
Dobry opis commita
Dokumentacja Gita radzi zaczynać opis od jednej krótkiej linii, najwyżej 50 znaków, która streszcza zmianę, potem zostawić pustą linię i dopisać dłuższe wyjaśnienie. Pierwsza linia staje się tytułem commita, który zobaczysz w każdym widoku historii. Porównaj dwa tytuły tej samej zmiany:
update files
Strona załogi z typami CrewMember i CrewCardZ pierwszego za tydzień nie wyczytasz niczego: ani które pliki, ani po co. Drugi mówi, co powstało, a druga linia propozycji Claude dopowiada dlaczego. Rada kapitana: tytuł mówi co, dalsza część dlaczego, a "jak" widać w diffie, więc nie trzeba go opisywać.
Zapis w dzienniku
Gdy zatwierdzisz opis, Claude poprosi o zgodę na dwie komendy:
git add app/crew/page.tsx
git commit -m "Strona załogi z typami CrewMember i CrewCard" -m "Dane załogi opisane interfejsem, żeby build łapał błędne pola."git add z nazwą pliku dodaje do zapisu dokładnie ten plik i nic więcej. git commit -m zapisuje stan jako punkt kontrolny z opisem, a drugie -m dopisuje drugi akapit opisu. Commit zostaje na Twoim komputerze: do internetu nic jeszcze nie trafiło. Gdy potem napiszesz "pokaż ostatnie commity", Claude uruchomi git log --oneline i pokaże mniej więcej taką listę:
0b63fee Strona załogi z typami CrewMember i CrewCard
1171d45 Sekcja hero Kraken's Call w Tailwind
4e2a9c1 Nagłówek strony głównej: Ahoj, Piraci!
edfa513 Initial commit from Create Next AppKażda linia to jeden wpis: skrót commita i jego tytuł, najnowszy na górze. Skróty i opisy u Ciebie będą inne, ale kolejność powinna odpowiadać lekcjom, które przeszedłeś.
Co nie trafia do repozytorium
Zanim cokolwiek wyślesz do internetu, sprawdź, czego Git nie zapisze. Kreator z lekcji 1_2 utworzył plik .gitignore z gotową listą. Otwórz go w Cursorze; najważniejsze linie to:
/node_modules
/.next/
.env*
*.pem
next-env.d.ts/node_modules to ładownia z lekcji 1_1, a /.next/ to wynik builda: oba odtworzysz jedną komendą. Gwiazdka w .env* oznacza dowolną końcówkę, więc Git pomija i .env, i .env.local z kluczami API. *.pem to pliki z kluczami, a next-env.d.ts Next.js generuje sam. Jeśli któryś z tych plików mimo to zobaczysz w Source Control, zatrzymaj Claude, zanim go zapisze.
GitHub: port dla Twojego projektu
Konto na github.com zakładasz sam. Przy wysyłaniu Git musi też udowodnić, że to Ty, a dokumentacja GitHuba poleca do tego GitHub CLI, czyli program gh, albo Git Credential Manager. Wybieramy gh, bo założy też repozytorium jedną komendą, a dobre praktyki Claude Code radzą dawać agentowi narzędzia wiersza poleceń. Zainstaluj go według strony cli.github.com i w drugim terminalu Cursora, poza sesją Claude, zaloguj się sam:
gh auth loginNa pytanie o protokół wybierz HTTPS, a na pytanie, czy uwierzytelnić Gita danymi z GitHuba, odpowiedz Y. Logowanie robisz Ty, nie Claude: to klucze do Twojego konta.
Repozytorium będzie publiczne, bo na końcu lokacji pokażesz link mentorowi, i dlatego tak ważny był .gitignore. Wróć do sesji Claude:
Polecenie dla Claude Code:
Utwórz przez gh publiczne repozytorium krakens-call na moim koncie
GitHub, ustaw je jako origin i wyślij gałąź main. Pokaż komendę,
zanim ją uruchomisz, a na koniec wynik git remote -v.Claude pokaże komendę i poprosi o zgodę na jej uruchomienie:
gh repo create krakens-call --public --source=. --remote=origin --push--public robi repozytorium publicznym (--private prywatnym), --source=. wskazuje bieżący folder, --remote=origin zapisuje repozytorium pod zwyczajową nazwą origin, a --push od razu wysyła commity. git remote -v pokaże adres repozytorium przy nazwie origin; otwórz go w przeglądarce, a zobaczysz pliki projektu i commity.
Wolisz założyć repozytorium w przeglądarce? Na github.com kliknij plus w prawym górnym rogu i wybierz New repository, wpisz nazwę, wybierz widoczność i kliknij Create repository. Nie dodawaj README, pliku .gitignore ani licencji: dokumentacja GitHuba ostrzega, że przy wysyłaniu istniejącego projektu to prowadzi do błędów. Adres repozytorium podaj Claude w poleceniu, a zaproponuje dwie komendy:
git remote add origin https://github.com/TWOJ-LOGIN/krakens-call.git
git push -u origin maingit remote add zapisuje adres pod nazwą origin. git push wysyła commity gałęzi main, a -u zapamiętuje to połączenie, więc kolejne wysyłki skrócisz do git push. Wynik kończy się linią "branch 'main' set up to track 'origin/main'.". Adres podajesz sam nie bez powodu: tryb auto blokuje dopisanie zdalnego repozytorium, którego nie nazwałeś. Dane z gh auth login działają i tutaj, bo gh zapamiętał je także dla Gita.
Kiedy zgodzić się na git push
git push wysyła historię poza Twój komputer, a tego /rewind nie cofnie: w lekcji 0_6 widziałeś, że checkpoint pamięta tylko pliki. W trybie Manual Claude zapyta o zgodę. W trybie auto wysyłka do repozytorium, w którym pracujesz, przechodzi bez pytania, a zablokowany jest między innymi force push. Rada kapitana: zostań przy Manual, dopóki wysyłanie na GitHub nie wejdzie Ci w nawyk. Zanim klikniesz Yes, sprawdź trzy rzeczy:
- gałąź: wysyłasz tę, którą zamierzałeś, na przykład
mainalbo gałąź funkcji; - cel:
originwskazuje Twoje repozytorium, co pokazujegit remote -v; - bez siły: w komendzie nie ma
--forceani-f, bo dokumentacja Gita ostrzega, że force push może sprawić, że zdalne repozytorium straci commity.
Gałęzie: osobny kurs na próbę
Gałąź (branch) to osobna linia historii. Na gałęzi main zostaje wersja, która działa, a nowa funkcja powstaje obok, na własnej gałęzi. Gdy wyjdzie, wlewasz ją do main; gdy nie wyjdzie, porzucasz gałąź, a main nawet tego nie zauważy. Następna sekcja strony, "Jak grać", to dobra okazja. Napisz Claude:
Utwórz gałąź feature/how-to-play i przełącz się na nią.Claude poprosi o zgodę na jedną komendę:
git switch -c feature/how-to-playgit switch przełącza gałęzie, a -c najpierw tworzy nową; terminal odpowie "Switched to a new branch 'feature/how-to-play'". Nowa gałąź startuje z miejsca, w którym jesteś, więc pliki na dysku się nie zmieniają. Starsze poradniki piszą to samo jako git checkout -b. Gdy przełączenie zniszczyłoby niezapisane zmiany, Git odmówi, dlatego przed przełączeniem zrób commit.
Gdy sekcja będzie gotowa i sprawdzona, Claude wleje gałąź do main komendą git merge. W zespołach zamiast tego otwiera się na GitHubie pull request, czyli prośbę o wlanie gałęzi z miejscem na przegląd kodu. Poznasz go w dalszych lokacjach. Na innym komputerze projekt pobierzesz komendą git clone z adresem repozytorium, a nowe zmiany z GitHuba ściągniesz komendą git pull.
Cofanie: trzy liny
Do cofania masz trzy liny, każdą na inny moment:
- przed commitem:
/rewindz lekcji 0_6 cofa zmiany, które Claude zrobił w plikach; - jeden plik:
git restore app/page.tsxodrzuca zmiany w tym pliku, których nie dodałeś jeszcze komendągit add; - wysłany commit:
git revertz numerem commita zapisuje nowy commit, który odwraca skutki starego, więc historia na GitHubie zostaje nietknięta.
Dwie komendy kasują pracę bez odwrotu: git reset --hard, które wyrzuca zmiany niezapisane w commicie, i git push --force. Tryb auto blokuje obie. Gdy zobaczysz którąś w prośbie o zgodę, odpowiedz No i poproś Claude o łagodniejszą drogę.
Przegląd kapitana
Przed każdym commitem i pushem sprawdź:
- Sekrety: w diffie nie ma pliku
.env, kluczy API ani plików.pem. - Balast: na liście zmian nie ma
node_modulesani.next. - Opis: tytuł mówi co, druga linia dlaczego, a nie "update files".
- Gałąź i cel: commit i push idą na gałąź i do repozytorium, które zamierzałeś.
Typowy błąd agenta: git add . albo git add -A, które dodają wszystko naraz, także plik, który przypadkiem leżał w folderze, albo commit prosto na main, gdy prosiłeś o pracę na gałęzi. Oba wyłapiesz w prośbie o zgodę: przeczytaj, co stoi po git add, i sprawdź w git status, na jakiej gałęzi jesteś.
Następny krok
Od teraz każdą funkcję prowadzisz pętlą z lekcji 0_6, z dwoma dodatkami: przeglądem zmian i opisu przed commitem oraz wysłaniem na GitHub po zakończonym etapie. Zanim zamkniesz tę lokację, wyślesz mentorowi link do repozytorium. W edytorze poniżej czeka ściąga do powieszenia nad kojem: pętla commitów z komendami, które uruchamia Claude, i fragment .gitignore z projektu.
Pamiętaj: dziennik pokładowy prowadzi załoga, ale podpisuje go kapitan.
Kod do tej lekcji: dziennik-git.md
# Dziennik pokładowy Kraken's Call
## Pętla jednej zmiany
1. Lista w Source Control pusta: ostatni dobry stan zapisany.
2. Polecenie dla Claude Code: cel, miejsce, ograniczenia, sprawdzian.
3. Przegląd: diff w Source Control, npm run build, strona w przeglądarce.
4. "Pokaż zmiany i zaproponuj opis commita. Nie rób commita bez mojej zgody."
5. Commit: tytuł mówi co (do 50 znaków), druga linia dlaczego.
6. Etap gotowy? git push, gdy gałąź i cel się zgadzają.
## Komendy, które uruchamia Claude
- git status: co się zmieniło (tylko czyta)
- git diff: które linie się zmieniły (tylko czyta)
- git log --oneline: lista commitów (tylko czyta)
- git add app/crew/page.tsx: dodaje do zapisu jeden, wskazany plik
- git commit -m "co" -m "dlaczego": zapisuje punkt kontrolny z opisem
- git switch -c feature/how-to-play: nowa gałąź i przejście na nią
- git push -u origin main: pierwsza wysyłka gałęzi main na GitHub
## Odpowiadam No, gdy widzę
- git add . albo git add -A z plikami, o które nie prosiłem
- git push --force albo git push -f
- git reset --hard
- .env, *.pem, node_modules albo .next na liście zmian
Widzisz błąd w tej lekcji?
Sprawdź się
Odpowiedz na pytania z tej lekcji. Wybierz odpowiedź, a od razu zobaczysz, czy jest poprawna.
1. Co robi komenda 'git commit -m "..."'?
2. Jaka jest różnica między Git a GitHub?
Zadania praktyczne w grze
- Układanie w pionie
Uporządkuj kroki: od przeglądu zmian do wysłania ich na GitHub:
- Układanie w poziomie
Ułóż komendę zapisującą zmiany z wiadomością: