Kurs NestJS · Moduł 9: Deployment i infrastruktura
Security Best Practices - ochrona przed barbarzyńcami
W tej lekcji6
Strażniku tributów! Na rubieżach Imperium barbarzyńcy rzadko szturmują mury. Próbują kluczy: haseł wykradzionych z innych serwisów, podrobionych tokenów, sekretów, które ktoś zostawił w repozytorium. Konsul Caesar.js chce, żebyś znał najlepsze metody obrony przed takimi atakami.
Authentication & Authorization
Uwierzytelnianie sprawdza, kim jest legionista, a autoryzacja - co mu wolno. Token JWT weryfikuje strategia Passport:
// JWT Strategy
import { Injectable } from '@nestjs/common';
import { ConfigService } from '@nestjs/config';
import { PassportStrategy } from '@nestjs/passport';
import { ExtractJwt, Strategy } from 'passport-jwt';
@Injectable()
export class JwtStrategy extends PassportStrategy(Strategy) {
constructor(config: ConfigService) {
super({
jwtFromRequest: ExtractJwt.fromAuthHeaderAsBearerToken(),
ignoreExpiration: false,
secretOrKey: config.getOrThrow<string>('JWT_SECRET'),
algorithms: ['HS256'], // przyjmuj tylko algorytm, którym podpisujesz
});
}
async validate(payload: any) {
return { userId: payload.sub, username: payload.username };
}
}ExtractJwt.fromAuthHeaderAsBearerToken() czyta token z nagłówka Authorization, a ignoreExpiration: false odrzuca wygasłe. getOrThrow() zatrzymuje start aplikacji, gdy sekretu brakuje, zamiast pracować z pustym kluczem. Lista algorithms zamyka drogę podmianie algorytmu: w teście token podpisany HS512 dostał 401. To, co zwróci validate(), trafia do req.user.
Hasła przechowujemy wyłącznie jako skróty:
// Password hashing
import { BadRequestException, Injectable } from '@nestjs/common';
import * as bcrypt from 'bcrypt';
@Injectable()
export class CryptoService {
async hashPassword(password: string): Promise<string> {
// bcrypt czyta tylko 72 bajty - dłuższe hasło odrzuć, zamiast po cichu je przyciąć
if (Buffer.byteLength(password, 'utf8') > 72) {
throw new BadRequestException('Hasło przekracza 72 bajty');
}
const saltRounds = 12;
return bcrypt.hash(password, saltRounds);
}
async validatePassword(password: string, hash: string): Promise<boolean> {
return bcrypt.compare(password, hash);
}
}bcrypt z kosztem 12 jest celowo wolny, co utrudnia łamanie skrótów. Czyta jednak tylko pierwsze 72 bajty UTF-8: w teście hasło różniące się dopiero po 72. bajcie przeszło weryfikację, stąd strażnik długości. Przy nowym projekcie polecam Argon2id (pakiet argon2), który OWASP stawia na pierwszym miejscu i który tego limitu nie ma.
Input Validation
Dane wejściowe waliduje DTO z dekoratorami class-validator:
// DTO with validation
import { IsEmail, IsString, Length, Matches, MaxLength, MinLength } from 'class-validator';
export class CreateLegionaryDto {
@IsString()
@Length(2, 50)
@Matches(/^[\p{L}\s'-]+$/u, { message: 'Name can only contain letters' })
name: string;
@IsEmail()
email: string;
@IsString()
@MinLength(15) // NIST SP 800-63B-4: długość zamiast reguł składu
@MaxLength(64)
password: string;
}Klasa \p{L} z flagą u akceptuje litery każdego alfabetu, więc „Łukasz Żółtowski” przechodzi - pierwsza wersja z [a-zA-Z] odrzucała polskie imiona. Reguły hasła pochodzą z NIST SP 800-63B-4: co najmniej 15 znaków, gdy hasło jest jedynym składnikiem logowania (8 przy MFA), dopuszczenie co najmniej 64 znaków i sprawdzenie z listą haseł, które wyciekły. Przy bcrypt pamiętaj, że 64 polskie znaki mogą przekroczyć 72 bajty.
Poprzednia wersja lekcji wymuszała skład hasła:
// Dawna reguła składu hasła - dziś odradzana
@Matches(/(?=.*[a-z])(?=.*[A-Z])(?=.*\d)(?=.*[@$!%*?&])[A-Za-z\d@$!%*?&]/, {
message: 'Password must contain uppercase, lowercase, number and special character'
})NIST wprost zabrania dziś takich reguł. Ludzie odpowiadają na nie przewidywalnym „Haslo123!”, a długie, zwykłe zdanie jest trudniejsze do złamania.
Sekrety - klucze do skarbca
Zarządzanie sekretami w produkcji opiera się na trzech zasadach: sekrety są szyfrowane, regularnie rotowane, a dostęp do nich - audytowany. Trzymaj je w menedżerze sekretów, np. HashiCorp Vault albo usłudze chmury; zmienne środowiskowe to tylko sposób dostarczenia do procesu. Sekret nigdy nie trafia do kodu, repozytorium ani obrazu Dockera.
Brak sekretu najlepiej wykryć przy starcie. ConfigModule.forRoot() przyjmuje validationSchema, np. z biblioteki Joi, i sprawdza zmienne, zanim aplikacja wstanie:
// app.module.ts - walidacja konfiguracji przy starcie
import { Module } from '@nestjs/common';
import { ConfigModule } from '@nestjs/config';
import Joi from 'joi';
@Module({
imports: [
ConfigModule.forRoot({
validationSchema: Joi.object({
NODE_ENV: Joi.string()
.valid('development', 'production', 'test')
.default('development'),
PORT: Joi.number().port().default(3000),
DATABASE_URL: Joi.string().uri().required(),
JWT_SECRET: Joi.string().min(32).required(),
}),
}),
],
})
export class AppModule {}Brak DATABASE_URL i za krótki JWT_SECRET kończą start błędem Config validation error z listą wszystkich problemów naraz, a PORT przychodzi już jako liczba. W projekcie ES używaj import Joi from 'joi': forma import * as Joi kompiluje się, ale w teście padła z błędem Joi.string is not a function. Dokumentacja NestJS poleca dziś w nowych projektach bibliotekę Zod, a Joi obsługuje od wersji 18.
Mury wokół aplikacji
Kontenery hartujesz jak w lekcji o Dockerze: użytkownik inny niż root, minimalny obraz bazowy i skanowanie podatności. Przypinaj też wersje obrazów zamiast tagu :latest, który zmienia się bez ostrzeżenia i nie pozwala odtworzyć, co dokładnie działa na produkcji. Przed zbyt dużą liczbą żądań od jednego klienta chroni rate limiting z lekcji o TLS.
Kronika straży
Bez logów nie wykryjesz włamania. Produkcyjne logi zapisuje Winston przez moduł nest-winston:
// app.module.ts - kronika straży w produkcji
import { Module } from '@nestjs/common';
import { WinstonModule } from 'nest-winston';
import * as winston from 'winston';
import DailyRotateFile from 'winston-daily-rotate-file';
@Module({
imports: [
WinstonModule.forRoot({
format: winston.format.combine(
winston.format.timestamp(),
winston.format.json(),
),
transports: [
new DailyRotateFile({
filename: 'logs/app-%DATE%.log',
datePattern: 'YYYY-MM-DD',
maxFiles: '30d',
}),
new DailyRotateFile({
filename: 'logs/error-%DATE%.log',
datePattern: 'YYYY-MM-DD',
level: 'error',
maxFiles: '90d',
}),
],
}),
],
})
export class AppModule {}WinstonModule.forRoot() przyjmuje te same opcje co winston.createLogger(). Logi są w JSON-ie, pliki rotują codziennie, a błędy mają osobny plik z dłuższą retencją. Żeby logował przez niego także NestJS, w main.ts wywołaj app.useLogger(app.get(WINSTON_MODULE_NEST_PROVIDER)). Nigdy nie zapisuj haseł ani tokenów.
Gdy barbarzyńcy przejdą przez mur
Obsługa incydentu produkcyjnego ma stałe etapy:
- detekcja i alert o problemie,
- triage i wstępna reakcja,
- mitygacja i rozwiązanie problemu,
- analiza post-mortem i usprawnienia.
Post-mortem szuka przyczyn w procesie, a nie winnych, bo tylko wtedy ludzie mówią prawdę. Polecam Ci spisać te etapy w runbooku, zanim zdarzy się pierwszy incydent. W następnej lekcji przygotujemy kopie zapasowe na dzień, w którym mur jednak padnie.
Pamiętaj: najlepszy strażnik nie ufa bramie, tylko sprawdza każdy klucz i zapisuje każdą próbę.
Kod do tej lekcji: src/security.ts
// Security Best Practices - Ochrona Przed Barbarzyńcami
import { Injectable, CanActivate, ExecutionContext } from '@nestjs/common';
// 1. JWT Authentication
// @Injectable()
// class JwtAuthGuard extends AuthGuard('jwt') {
// canActivate(context: ExecutionContext) {
// return super.canActivate(context);
// }
// }
// 2. Role-based Authorization
@Injectable()
class RolesGuard implements CanActivate {
constructor(private requiredRoles: string[]) {}
canActivate(context: ExecutionContext): boolean {
const request = context.switchToHttp().getRequest();
const user = request.user;
if (!user || !user.roles) return false;
return this.requiredRoles.some(role =>
user.roles.includes(role)
);
}
}
// 3. Input Validation (class-validator)
// class CreateLegionDto {
// @IsString()
// @MinLength(3)
// @MaxLength(50)
// name: string;
//
// @IsNumber()
// @Min(100)
// @Max(10000)
// soldiers: number;
//
// @IsEnum(Province)
// province: Province;
// }
// 4. Security Headers (Helmet)
const securityHeaders = {
'X-Content-Type-Options': 'nosniff',
'X-Frame-Options': 'DENY',
'X-XSS-Protection': '1; mode=block',
'Strict-Transport-Security': 'max-age=31536000',
'Content-Security-Policy': "default-src 'self'",
};
// 5. Password Hashing (bcrypt)
// import * as bcrypt from 'bcrypt';
// const hash = await bcrypt.hash(password, 10);
// const isMatch = await bcrypt.compare(password, hash);
// 6. Rate Limiting - ochrona przed DDoS
// @UseGuards(ThrottlerGuard)
// @Throttle(100, 60) // 100 requestow / 60 sekund
// 7. CORS Configuration
const corsConfig = {
origin: ['https://roman-empire.com'],
methods: ['GET', 'POST', 'PUT', 'DELETE'],
allowedHeaders: ['Content-Type', 'Authorization'],
credentials: true,
};
// 8. Environment Secrets
// NIGDY nie hardcoduj:
// - Hasla do bazy danych
// - Klucze API
// - JWT Secret
// - Klucze szyfrowania
// Uzyj: .env, Docker secrets, Vault, AWS Secrets Manager
Widzisz błąd w tej lekcji?
Sprawdź się
Odpowiedz na pytania z tej lekcji. Wybierz odpowiedź, a od razu zobaczysz, czy jest poprawna.
1. Secrets management w produkcji powinno:
2. Security best practices dla Docker containers:
To 2 z 3 pytań do tej lekcji. Pozostałe rozwiążesz w grze.
Zadania praktyczne w grze
- Edytor kodu
Zaimplementuj WinstonModule z transportami: file, error-file i format JSON
- Klikanie w kolejności
Ułóż etapy obsługi incydentu produkcyjnego: