Amazon Q Developer, wygaszenie i przejscie na Kiro

Amazon Q Developer, koniec wsparcia dla IDE i migracja do Kiro

Amazon Q Developer to asystent AI od AWS, który podpowiada kod, skanuje go pod kątem podatności i modernizuje stare aplikacje Javy oraz .NET. Od 15 maja 2026 roku nie da się założyć nowego konta ani wykupić nowej subskrypcji, a wtyczki do IDE wraz z płatnymi planami kończą wsparcie 30 kwietnia 2027 roku. Następcą jest Kiro.

Co dokładnie się kończy, a co zostaje

Wygaszenie obejmuje część deweloperską produktu, nie całość. Rozróżnienie jest istotne, bo zespoły korzystające z Amazona Q wyłącznie w konsoli nie muszą robić nic.

Istniejące subskrypcje Pro nadal przyjmują nowych użytkowników aż do końca wsparcia, więc zespół z aktywnym planem może dodawać ludzi. Założyć nowej subskrypcji od zera już się nie da.

Harmonogram, który trzeba mieć w kalendarzu

Trzy daty decydują o tym, kiedy zaplanować migrację.

15 maja 2026 zamknęły się rejestracje. Konta darmowe i nowe subskrypcje przestały być dostępne, więc żadna organizacja nie wejdzie już w to narzędzie od zera. Ważny wyjątek: organizacja mająca aktywną subskrypcję Pro może dodawać do niej kolejnych użytkowników aż do końca wsparcia, więc rosnący zespół nie musi migrować w trybie awaryjnym.

29 maja 2026 z planu Pro zniknął model Opus 4.6. Opus 4.5 i pozostałe modele zostały na miejscu, a najnowsze, w tym Opus 4.7, AWS udostępnia wyłącznie w Kiro. Zespoły, które dostroiły swoje procesy pod konkretny model, odczuły to jako zmianę jakości odpowiedzi, a nie jako awarię.

30 kwietnia 2027 kończy się wsparcie wtyczek i płatnych planów. Po tej dacie transformacje kodu uruchamiane z IDE przestają być dostępne, więc rozpoczęte modernizacje trzeba domknąć wcześniej.

Warto też sprawdzić, czy któryś z zespołów zdążył oprzeć o wtyczkę automatyzację, o której reszta organizacji nie wie. Skrypty wywołujące asystenta z terminala albo kroki w pipeline, dodane przez jedną osobę dwa lata temu, przestaną działać razem ze wsparciem i zwykle nikt ich nie ma na liście zależności.

Rok brzmi jak dużo, ale wymiana narzędzia używanego przez cały dział rzadko mieści się w jednym sprincie. Rozsądny plan zakłada pilota na jednym zespole w pierwszym kwartale i pełne przejście najpóźniej pół roku przed terminem.

Co nadal działa w konsoli AWS

Wersja konsolowa zostaje i warto wiedzieć, do czego się nadaje, bo to inne narzędzie niż wtyczka do edytora. Odpowiada na pytania o usługi AWS na podstawie dokumentacji, tłumaczy komunikaty błędów z CloudWatch i pomaga ustalić, dlaczego funkcja nie ma dostępu do bazy.

Typowy scenariusz wygląda tak: Lambda w VPC nie łączy się z RDS, a log pokazuje timeout połączenia. Amazon Q w konsoli sprawdza konfigurację grup bezpieczeństwa i wskazuje, że reguła wejściowa na porcie 5432 nie obejmuje grupy przypisanej do funkcji. Diagnozę dostajesz bez przeklikiwania czterech ekranów.

Druga rzecz, w której konsolowa wersja się sprawdza, to pytania o koszty i limity usług. Zamiast szukać w cenniku, pytasz wprost, ile kosztuje utrzymanie danej konfiguracji NAT Gateway albo jaki jest domyślny limit współbieżności Lambdy w regionie. Odpowiedź przychodzi z dokumentacji, więc nadaje się do decyzji projektowej, choć rachunku i tak trzeba potem pilnować w Cost Explorerze.

Ograniczenie polega na tym, że asystent widzi konfigurację konta, a nie kod aplikacji. Do pisania kodu potrzebujesz narzędzia w edytorze, czyli od 2027 roku Kiro albo czegoś spoza ekosystemu AWS.

Kiro, czyli następca dla IDE i terminala

Kiro to środowisko agentowe zbudowane wokół pracy na specyfikacji. Zamiast pojedynczych podpowiedzi w linii punktem wyjścia jest opis zmiany, z którego narzędzie planuje pracę, wprowadza ją w wielu plikach i weryfikuje wynik.

Z perspektywy migracji liczy się to, że Kiro przejmuje funkcje, z których zespoły faktycznie korzystały w Q Developerze: kodowanie agentowe, czat w edytorze, integrację z terminalem oraz obsługę Model Context Protocol. Ta ostatnia decyduje o tym, jak łatwo podłączysz własne źródła danych, bo konfiguracja serwerów MCP wygląda tak samo jak w innych narzędziach zgodnych ze standardem.

{
  "mcpServers": {
    "aws-docs": {
      "command": "uvx",
      "args": ["awslabs.aws-documentation-mcp-server@latest"]
    }
  }
}

Kiro jest dostępne jako edytor oraz jako CLI, więc scenariusze automatyzacji z terminala zostają. Jeśli pracowałeś w Cursorze albo z Claude, sposób pracy będzie znajomy: opis zadania, plan, seria zmian, przegląd diffu.

Przejście po stronie terminala zaprojektowano tak, żeby nie wymagało jednorazowej wymiany wszystkiego. Nowe ustawienia trafiają do katalogu domowego pod własną nazwą, a narzędzie nadal czyta stary katalog z konfiguracją projektu.

~/.kiro/settings/mcp.json   # serwery MCP
~/.kiro/steering            # reguly sterujace
~/.kiro/agents              # wlasne agenty
~/.kiro/prompts             # wlasne prompty

Dotychczasowe polecenia q i q chat działają dalej obok nowego kiro-cli, a katalog .amazonq w repozytorium jest nadal czytany, więc reguły i ustawienia serwerów MCP zapisane w projekcie nie wymagają natychmiastowego przeniesienia. To zdejmuje presję z migracji: skrypty i kroki w potoku budowania możesz przepisywać stopniowo, zamiast w jeden weekend.

Migracja krok po kroku

Zacznij od inwentaryzacji, bo najczęstszą przyczyną przeciągającej się migracji jest brak wiedzy o tym, kto czego używa.

Po pierwsze, sprawdź w konsoli, ilu użytkowników ma przypisaną subskrypcję Pro i którzy logowali się w ostatnim kwartale. Licencje nieużywane od miesięcy to pierwsza pozycja do odcięcia, niezależnie od migracji.

Po drugie, wypisz procesy zależne od wtyczki: transformacje Javy, portowanie .NET, skanowanie bezpieczeństwa w pipeline. Skanowanie zwykle da się przenieść na inne narzędzie w tydzień, transformacje wymagają domknięcia w starym narzędziu.

Po trzecie, przenieś konfigurację kontekstu. Reguły projektowe, które Q Developer czytał z pliku w repozytorium, w Kiro mają odpowiednik w postaci specyfikacji i reguł sterujących. To dobry moment, żeby je przejrzeć zamiast kopiować, bo część zapisów zwykle zdążyła się zdezaktualizować.

Reguły sterujące leżą w katalogu .kiro/steering w repozytorium, a nagłówek na początku pliku decyduje, kiedy dana reguła zostaje wczytana.

---
inclusion: fileMatch
fileMatchPattern: "src/api/**/*.ts"
---

Kazda trasa waliduje wejscie schematem przed dotknieciem bazy.
Bledy zwracamy w jednym ksztalcie, opisanym w docs/bledy.md.

Warto rozdzielić reguły zamiast wrzucać wszystko do jednego pliku wczytywanego zawsze. Reguła dotycząca tras API nie musi zajmować kontekstu przy pracy nad arkuszem stylów, a przy dużym repozytorium ta różnica jest odczuwalna zarówno w koszcie, jak i w trafności odpowiedzi.

Po czwarte, uruchom pilota na jednym zespole i dwóch tygodniach realnej pracy. Porównaj czas przeglądu kodu i liczbę odrzuconych podpowiedzi. Dopiero potem rozszerzaj wdrożenie.

Cennik przed zmianą i po niej

Plan Pro nie znosi limitów, tylko je podnosi: interakcje agentowe nadal mają pułap, a pula linii kodu na transformacje Javy jest zbiorcza na koncie płatnika. Sto subskrypcji daje 400 tysięcy linii miesięcznie, a każda kolejna kosztuje 0,003 USD. Na planie darmowym nadwyżki nie da się dokupić, więc przy przekroczeniu 1000 linii trzeba podzielić projekt na mniejsze moduły.

Planując budżet na następcę, licz coś więcej niż cenę licencji. Narzędzia agentowe rozliczane za zużycie potrafią kosztować więcej niż stała opłata za stanowisko, jeśli zespół uruchamia długie zadania na dużym repozytorium. Zmierz to na pilocie, zanim podpiszesz roczną umowę.

Amazon Q kontra inne asystenty

Kryterium wyboru rzadko sprowadza się dziś do jakości podpowiedzi, bo ta wyrównała się między czołowymi narzędziami. Decyduje to, gdzie mieszka kod, jakie modele dopuszcza dział bezpieczeństwa i czy potrzebujesz agenta w terminalu.

Trwające transformacje Javy i .NET

To jedyny element, którego nie da się przełożyć na później. Modernizacja Javy z wersji 8, 11 i 17 do wersji 17 albo 21, odświeżenie zależności w obrębie Javy 21 oraz portowanie aplikacji .NET Framework na nowoczesny .NET działają wyłącznie przez wtyczkę z płatną subskrypcją. Same transformacje Javy dostępne są przy tym tylko w VS Code i w narzędziach JetBrains, a projekt musi budować się Mavenem.

Praktyczna kolejność: zacznij od usług z najmniejszą liczbą zależności zewnętrznych, bo transformacja przechodzi tam najczyściej i daje zespołowi punkt odniesienia. Dla każdej zaplanuj czas na przegląd wyniku, ponieważ narzędzie podnosi wersję i przepisuje wywołania API, ale nie zna kontekstu biznesowego testów, które przestaną przechodzić.

Jeśli do kwietnia 2027 nie zdążysz z całym portfelem aplikacji, AWS kieruje resztę do usługi AWS Transform. Agent do modernizacji Windows i .NET jest tam na dziś bezpłatny, a transformacje własne, w tym podnoszenie wersji Javy, kosztują 0,035 USD za minutę pracy agenta, liczoną wyłącznie wtedy, gdy agent analizuje albo zmienia kod. Budowanie i testy po stronie twojej maszyny nie są liczone. Policz to teraz, bo pojedynczy duży monolit potrafi zająć kwartał.

Czym zastąpić skanowanie bezpieczeństwa

Skanowanie kodu było jedną z mocniejszych stron Q Developera, bo działało bez konfiguracji i wyłapywało twarde zakodowane sekrety, podatne zapytania SQL oraz zbyt szerokie polityki IAM. Po odłączeniu wtyczki ta kontrola znika razem z nią, więc warto zaplanować zamiennik w tym samym sprincie, w którym odinstalujesz rozszerzenie.

Najprostsze przejście to przeniesienie kontroli z edytora do pipeline'u. Sekrety wyłapie skaner uruchamiany przy każdym commicie, podatności w zależnościach zgłosi audyt menedżera pakietów, a błędy w infrastrukturze jako kodzie sprawdzi analizator szablonów CloudFormation i CDK. Trzy osobne kroki zamiast jednego, ale za to niezależne od tego, w jakim edytorze pracuje zespół.

- name: Skan zaleznosci
  run: npm audit --audit-level=high

- name: Skan infrastruktury
  run: cfn-lint template.yaml

Różnica w praktyce polega na momencie wykrycia. Wtyczka pokazywała problem w trakcie pisania, pipeline zgłasza go po wypchnięciu zmian. Dla zespołu oznacza to dłuższą pętlę zwrotną, którą warto skrócić uruchamiając te same komendy w haku przed commitem.

Osobno przejrzyj reguły, których używaliście świadomie. Jeśli skanowanie odrzucało konkretne wzorce, na przykład klucze dostępu w plikach konfiguracyjnych, zapisz je jako reguły nowego narzędzia zamiast liczyć, że domyślna konfiguracja obejmie ten sam zakres.

Typowe błędy przy migracji

Pierwszy to traktowanie kwietnia 2027 jak daty startu. Wsparcie wtedy się kończy, a nie zaczyna, więc plan powinien mieć zapas na problemy z uprawnieniami i na opór zespołu.

Drugi to migracja bez pomiaru. Bez danych sprzed zmiany każda dyskusja o tym, czy nowe narzędzie jest lepsze, kończy się wymianą opinii. Wystarczą trzy liczby: czas od zgłoszenia do wdrożenia, liczba uwag w przeglądzie kodu i miesięczny koszt na osobę.

Trzeci to pozostawienie starych kluczy i uprawnień. Po odłączeniu wtyczek przejrzyj role IAM utworzone pod integrację i usuń te, których nikt już nie używa.

Czwarty dotyczy skanowania bezpieczeństwa w pipeline. Jeśli krok skanujący kod zniknie razem z wtyczką, a nikt nie doda zamiennika, projekt traci kontrolę, o której zespół zdążył zapomnieć, bo działała po cichu przez dwa lata.

FAQ

Czy Amazon Q Developer przestaje działać całkowicie?

Nie. Kończy się wsparcie dla wtyczek IDE i płatnych subskrypcji 30 kwietnia 2027 roku. Amazon Q w konsoli AWS, w dokumentacji, w aplikacji mobilnej oraz w Slacku i Microsoft Teams działa dalej bez zmian.

Czy mogę jeszcze kupić subskrypcję Pro?

Nowych subskrypcji nie da się utworzyć od 15 maja 2026 roku. Jeśli Twoja organizacja ma aktywny plan Pro, nadal możesz dodawać do niego użytkowników aż do końca wsparcia.

Czym Kiro różni się od Amazona Q Developer?

Kiro pracuje na specyfikacji: opisujesz zmianę, narzędzie planuje ją i wprowadza w wielu plikach, a potem sprawdza wynik. Q Developer był bliższy klasycznemu asystentowi w edytorze, z podpowiedziami w linii i czatem. Kiro przejmuje kodowanie agentowe, czat, integrację z terminalem i obsługę MCP.

Co z modernizacją Javy po kwietniu 2027?

Transformacje uruchamiane z wtyczki przestaną być dostępne, więc rozpoczęte migracje trzeba domknąć przed tą datą. Resztę portfela AWS kieruje do usługi AWS Transform, rozliczanej za minutę pracy agenta, albo do pracy ręcznej, co warto uwzględnić w planie na 2026 rok.

Czy migracja wymaga zmiany edytora?

Kiro jest osobnym środowiskiem, ale ma także wersję CLI, więc część pracy zostaje w terminalu. Alternatywą jest wyjście poza ekosystem AWS w stronę Copilota, Cursora albo Aidera, jeśli zespołowi bardziej zależy na wyborze modeli niż na integracji z chmurą.

Oficjalne ogłoszenie stoi na blogu AWS, a instrukcja przejścia w dokumentacji Kiro.